Inleiding tot de structuur van TFT-LCD (Thin Film Transistor Liquid Crystal Display).

Twee glazen substraten: een TFT LCD-scherm bestaat uit twee glazen substraten met daartussen een vloeibare kristallaag. Deze twee substraten vormen de hoofdstructuur van het scherm.

Dunnefilmtransistor (TFT)-matrix: Deze matrix bevindt zich op een glazen substraat en elke pixel heeft een bijbehorende dunnefilmtransistor. Deze transistors fungeren als schakelaars die de spanning van elke pixel in de vloeibare kristallaag regelen.

Vloeibare kristallaag: Deze bevindt zich tussen twee glazen substraten. De moleculen van de vloeibare kristallen roteren onder invloed van een elektrisch veld, dat de hoeveelheid licht die erdoorheen gaat regelt.

Kleurenfilter: Dit bevindt zich op een ander glazen substraat en is verdeeld in rode, groene en blauwe subpixels. Deze subpixels corresponderen één-op-één met de transistors in de TFT-matrix en bepalen samen de kleur van het scherm.

Achtergrondverlichting: Omdat het vloeibare kristal zelf geen licht uitstraalt, heeft een TFT-lcd een achtergrondverlichting nodig om de vloeibare kristallaag te verlichten. Veelgebruikte achtergrondverlichting bestaat uit led's en koudkathodefluorescentielampen (CCFL's).

Polarisatoren: Deze bevinden zich aan de binnen- en buitenkant van twee glazen substraten en regelen de manier waarop licht de vloeibare kristallaag binnenkomt en verlaat.

Printplaten en driver-IC's: Deze worden gebruikt om de transistors in de TFT-matrix aan te sturen en om de spanning van de vloeibare kristallaag aan te passen, waarmee de op het scherm weergegeven inhoud wordt geregeld.